موجودی کالا یکی از مهمترین دارایی های بسیاری از شرکتهای بازرگانی، فروشگاهی و تولیدی است. بخش قابل توجهی از سرمایه یک کسب و کار ممکن است به شکل مواد اولیه، کالای در جریان ساخت یا محصولات آماده فروش در انبار نگهداری شود. به همین دلیل، کوچکترین اشتباه در ثبت تعداد یا ارزش موجودی میتواند بهای تمام شده، سود، دارایی های جاری و گزارشهای مالی مجموعه را تحت تأثیر قرار دهد.
حسابداری موجودی کالا فقط ثبت ورود و خروج کالا نیست. در این فرایند باید مالکیت کالا، بهای خرید، هزینه حمل، موجودی پایان دوره، ضایعات، روش ارزشگذاری و ثبت حسابداری خرید و فروش نیز به درستی کنترل شود.
استفاده از نرم افزار حسابداری کمک میکند اطلاعات ریالی و مقداری کالاها در ارتباط با عملیات خرید، فروش و انبار ثبت شوند و مغایرت میان موجودی سیستم و موجودی واقعی کاهش پیدا کند.
در این مقاله بررسی میکنیم موجودی کالا چیست، چه انواعی دارد، چگونه در ترازنامه گزارش میشود و تفاوت سیستم ادواری و دائمی در حسابداری موجودی چیست.

منظور از موجودی کالا چیست؟
موجودی مواد و کالا به داراییهایی گفته میشود که برای فروش در فعالیت عادی واحد تجاری نگهداری میشوند، در فرایند تولید قرار دارند، برای ساخت محصول خریداری شدهاند یا ماهیت مصرفی دارند و بهصورت غیرمستقیم در فعالیت واحد تجاری مصرف میشوند.
براساس استاندارد حسابداری شماره ۸، موجودی مواد و کالا میتواند شامل کالای آماده فروش، کالای در جریان ساخت، مواد اولیه و برخی اقلام مصرفی مرتبط با فعالیت واحد تجاری باشد.
در شرکتهای بازرگانی، موجودی معمولاً به کالاهایی گفته میشود که با هدف فروش مجدد خریداری شدهاند. در شرکتهای تولیدی، علاوه بر کالای ساختهشده، مواد اولیه و محصولات در جریان ساخت نیز در گروه موجودیها قرار میگیرند.
موجودی کالا معمولاً در صورت وضعیت مالی، در بخش داراییهای جاری گزارش میشود؛ زیرا انتظار میرود در چرخه عادی عملیات به فروش برسد یا در فرایند تولید مصرف شود.
تفاوت موجودی کالا با دارایی ثابت چیست؟
ملاک اصلی تفکیک موجودی کالا از دارایی ثابت، هدف نگهداری آن است.
اگر یک فروشگاه لوازم خانگی، یخچال را برای فروش خریداری کند، یخچال موجودی کالا محسوب میشود. اما اگر همان فروشگاه یک یخچال را برای استفاده در دفتر یا انبار خود خریداری کند، آن کالا در گروه داراییهای ثابت قرار میگیرد.
بنابراین یک کالای مشابه میتواند در دو کسبوکار یا حتی در یک مجموعه، ماهیت حسابداری متفاوتی داشته باشد.
انواع موجودی کالا در انبارها
نوع موجودی به فعالیت شرکت بستگی دارد. ساختار موجودی در یک فروشگاه بازرگانی با کارخانه تولیدی متفاوت است.
موجودی کالا در شرکتهای بازرگانی
در شرکتهای بازرگانی، عمدهفروشی و خردهفروشی، موجودی شامل کالاهایی است که بدون تغییر اساسی در ماهیت آنها، برای فروش مجدد خریداری شدهاند.
برای مثال:
- پوشاک خریداریشده توسط فروشگاه لباس
- لوازم یدکی موجود در انبار فروشگاه
- مواد غذایی موجود در سوپرمارکت
- تجهیزات الکترونیکی خریداریشده برای فروش
مواد اولیه
مواد اولیه اقلامی هستند که مستقیماً در تولید محصول استفاده میشوند، اما هنوز وارد فرایند ساخت نشدهاند.
برای مثال، پارچه در تولید پوشاک، چوب در ساخت مبلمان و مواد شیمیایی در تولید رنگ، مواد اولیه محسوب میشوند.
مواد و لوازم مصرفی
این گروه شامل اقلامی است که در عملیات کسبوکار مصرف میشوند، اما الزاماً بخش اصلی محصول نهایی نیستند.
اقلام بستهبندی، مواد نظافت، کاغذ، کارتن و بعضی ابزارهای مصرفی میتوانند در این گروه قرار بگیرند.
کالای در جریان ساخت
کالای در جریان ساخت یا کالای نیمهساخته، محصولی است که بخشی از فرایند تولید را طی کرده اما هنوز کامل و آماده فروش نشده است.
بهای تمامشده کالای در جریان ساخت میتواند شامل مواد مستقیم، دستمزد مستقیم و سهمی از سربار تولید باشد.
کالای ساختهشده
کالای ساختهشده محصولی است که فرایند تولید آن کامل شده، اما هنوز به مشتری فروخته نشده است.
تا زمانی که محصول فروخته نشده باشد، بهای آن بهعنوان موجودی در داراییهای واحد تولیدی باقی میماند.
موجودی ملزومات و مواد غیرمستقیم
مواد غیرمستقیم در تولید استفاده میشوند، اما ارتباط مستقیم و بااهمیتی با هر واحد محصول ندارند.
برای مثال، چسب و میخ در ساخت مبلمان یا نخ و دکمه کمارزش در بعضی تولیدات پوشاک میتوانند مواد غیرمستقیم محسوب شوند.
موجودیهای متفرقه
اقلامی که برای مصرف آینده نگهداری میشوند اما در گروههای اصلی قرار نمیگیرند، ممکن است با توجه به ماهیت فعالیت بهعنوان موجودیهای متفرقه ثبت شوند.
برای شناسایی بهتر هر کالا، واحد اندازهگیری و موقعیت انبار میتوان از روشهای استاندارد کدگذاری کالا در انبار استفاده کرد.

2.موجودی کالا در شرکتهای تولیدی و صنعتی:
هر شرکت بازرگانی بسته به فعالیت خود دارای موجودیهای منحصر به فردی میباشد که میتواند در دو دسته تولیدی یا غیرتولیدی تقسیم بندی شود. شش گروه موجودی کالا برای واحدهای تولیدی شناخته شدهاند که به ترتیب به بررسی آنها میپردازیم:
- موجودی مواد خام یا مواد اولیه: طبیعی است که هر سازمانی جهت تولید هر کالا یا محصولی نیازمند مواد اولیه یا خام میباشد. درواقع موجودی مواد خام شامل بهای تمام شده موجودی موادی است که هنوز وارد فرایند تولید نشدهاند. در واحدهای تولیدی، اولین گروه از موجودیها مواد اولیه میباشد. مواد اولیه اقلام مشهودی اند که یا مستقیم از طبیعت به دست میآید و یا از فروشندگان دیگر برای ساخت و مصرف در جهت تولید خریداری میشوند. برای مثال مواد شیمیایی جهت تولید رنگ در کارخانه تولید رنگ، چوب جهت ساخت میز و صندلی در کارگاهها میتواند مثال بارزی از موجودی مواد اولیه باشد.
- موجودی مواد و لوازم مصرفی: به مواد و لوازمی که به صورت مستقیم یا غیرمستقیم در تولید یک کالا نقش دارند یا برای انجام کارهای جانبی مورد استفاده قرار میگیرند، گفته میشود. این کالاها در طول مصرف از بین خواهند رفت مانند کاغذ، خودکار یا تجهیزات بسته بندی کالاها و…
- موجودی کالای نیمه ساخته :به کلیه موادی که تغییراتی روی آنها داده شده است ولی هنوز به طور کامل ساخته نشدهاند، کالای نیمه ساخته میگویند. در حقیقت موجودی کالای نیمه ساخته شامل بهای تمام شده کالاهای در جریان ساخت است. در مؤسسات تولیدی برای آنکه بتوان موجودیهایی که فرایند ساخت آنها کامل نشده است را فروخت، باید آنها را کامل کرد. بهای تمام شده کالاهای نیمه ساخته شامل مواد اولیه مستقیم مصرف شده، دستمزد مستقیم پرداخت شده و سایر هزینهها میباشد.
- موجودی کالای ساخته شده: به کالاهایی که مراحل ساخت آنها به طور کامل به پایان رسیده و قابل عرضه به بازار میباشد، کالای ساخته شده میگویند. درواقع منظور از موجودی کالای ساخته شده، بهای تمام شده کالاهایی است که فرایند تولید را به طور کامل طی کرده ولی هنوز به فروش نرسیده اند. کالاهای ساخته شده همانطور که از عنوان آن پیداست به موجودیهایی گفته میشود که فرایند تولید را کاملاً طی کرده است و آماده فروش میباشد. بهای تمام شده این موجودی نیز شامل مواد اولیه مستقیم، دستمزد مستقیم و سایر هزینهها میباشد. تفاوت کالای ساخته شده از کالای نیمه ساخته این است که این کالاها کامل شده و آماده فروشاند.
- موجودی کالاهای خریداری شده جهت فروش: این دسته از موجودی کالا هدف اصلی این مقاله میباشدکه شامل کالاها یا محصولاتی است که بدون هیچ گونه تغییری خریداری شده و مستقیم به بازار فروش عرضه میشود و فقط بهصورت موقت، مدت زمانی را در انبار نگهداری میشوند.
- موجودی های غیرمستقیم (ملزومات ):مواد غیر مستقیم در مؤسسات تولیدی، موادی هستند که در جریان تولید به طور مستقیم به کار برده نمیشوند. این دسته از موجودیها هرچند برای تولید کالا و محصول به کار برده میشوند ولی نقش با اهمیت و واضحی در محصول ایفا نمیکنند و شناسایی ارتباط آنها با محصول کار آسانی نیست. در حقیقت آنقدر میزان آن در محصول تولید شده ناچیز است که بهعنوان مواد اولیه شناسایی نمیشود. بهعنوانمثال در یک کارگاه تولید لباس و مانتو، دکمه به عنوان مواد غیر مستقیم شناخته میشود ولیکن پارچه،که ماده اصلی تهیه لباس میباشد، مواد اولیه خواهد بود. یا در یک کارگاه مبل سازی، چوب ماده اولیه تولید است اما چسب چوب و یا میخ میتواند مواد غیر مستقیم در فرایند تولید باشند.
- سایر موجودیها (موجودی متفرقه):موجودی ملزومات اداری، بهداشتی و سایر موارد مشابه که قرار است در آینده نزدیک مصرف شوند تحت عنوان موجودیها و موجودیهای متفرقه شناسایی و گزارش میشوند.
موجودی کالای ترانزیتی چیست؟
موجودی ترانزیتی به کالایی گفته میشود که خریداری یا فروخته شده، اما هنوز در مسیر حمل قرار دارد و به انبار مقصد نرسیده است.
قرار داشتن کالا در مسیر، بهتنهایی تعیین نمیکند که موجودی متعلق به خریدار است یا فروشنده. برای ثبت حسابداری باید شرایط قرارداد، زمان انتقال مالکیت و تعهدات حمل بررسی شود.
اگر مالکیت کالا به خریدار منتقل شده باشد، کالا میتواند حتی پیش از ورود فیزیکی به انبار، در موجودی خریدار ثبت شود. در مقابل، اگر مالکیت هنوز متعلق به فروشنده باشد، خریدار نباید آن را بهعنوان موجودی شناسایی کند.
کالای امانی متعلق به چه کسی است؟
کالای امانی کالایی است که مالک آن، کالا را برای فروش یا نگهداری در اختیار شخص یا شرکت دیگری قرار میدهد، اما مالکیت آن را انتقال نمیدهد.
بنابراین:
- کالای امانی نزد حقالعملکار در موجودی مالک کالا باقی میماند.
- دریافتکننده کالای امانی نباید آن را جزو موجودی متعلق به خود ثبت کند.
- کالایی که شرکت بهصورت امانی نزد دیگران دارد، باید در موجودی همان شرکت در نظر گرفته شود.
به همین دلیل، محل فیزیکی کالا همیشه با مالکیت حسابداری آن یکسان نیست.
چگونه موجودی مواد را از سایر داراییها تفکیک کنیم؟
در شرکتهای بازرگانی، موجودیها و کالاهای خریداری شدهای که تا پایان دوره مالی به فروش نرفتهاند تحت عنوان موجودی کالا شناخته میشوند .

چگونه موجودی کالا در ترازنامه گزارش میشود؟
در زمان انبارگردانی، کلیه موجودیها تحت شمارش قرارمی گیرند و درواقع استعلام از موجودی کالاها تحت مشاهدات عینی، بدون توجه محل نگهداری آنها، انجام میشود و بهعنوان موجودی کالا شناسایی میگردند. معمولاً مؤسسات بازرگانی در شناسایی موجودیهای خود، اهداف خاصی را دنبال میکنند، بنابراین بحث مالکیت واحد تجاری در بررسی موجودیت کالا بسیار حائز اهمیت بوده و دارای نکات بسیار ظریفی است که مورد توجه حسابرسان قرار میگیرد.
برای مثال اگر قرارداد فروش کالایی هنوز تکمیل نشده است، آن کالا بهعنوان موجودی شناسایی میگردد. در نقطه مقابل ممکن است در پایان سال مالی مؤسسه بازرگانی کالایی را در اختیار داشته باشد ولی مالکیت آن را واگذار کرده باشد، بنابراین این کالا بهعنوان موجودی کالا گزارش نمیگردد. گاهی هم ممکن است مؤسسه بازرگانی مالک کالاهایی باشد که در محلهای دیگر نگهداری میشود. کالاهای خریداری شده، در صورتی که مالکیت آنها به خریدار انتقال پیدا کرده باشد ولی هنوز توسط خریدار دریافت نشده باشد، باید جز موجودیهای خریدار شناسایی گردد هرچند در انبار خریدار نباشد.
خالص ارزش فروش چیست؟
خالص ارزش فروش، مبلغ برآوردی فروش کالا پس از کسر هزینههای تکمیل، بازاریابی، فروش و توزیع است.
اگر موجودی به دلایلی مانند خرابی، قدیمیشدن، افت تقاضا یا کاهش قیمت بازار، قابل بازیافت نباشد، ممکن است لازم باشد ارزش آن کاهش داده شود.
بهای تمامشده موجودی شامل چه مواردی است؟
بهای تمامشده موجودی میتواند شامل موارد زیر باشد:
- قیمت خرید
- حقوق و عوارض گمرکی
- هزینه حمل مرتبط با خرید
- مخارج تبدیل
- دستمزد مستقیم تولید
- سربار تولید قابل تخصیص
- سایر مخارج لازم برای رساندن کالا به محل و شرایط فعلی
تخفیفهای تجاری از بهای خرید کسر میشوند. مخارج غیرعادی ضایعات، هزینه فروش و برخی هزینههای انبارداری و اداری نیز معمولاً جزو بهای تمامشده موجودی محسوب نمیشوند.
سیستمهای حسابداری موجودی کالا
برای ثبت موجودی دو سیستم اصلی وجود دارد:
- سیستم ادواری
- سیستم دائمی
سیستم ادواری و دائمی، روش ثبت گردش موجودی هستند و نباید با روشهای ارزشگذاری مانند فایفو و میانگین موزون اشتباه گرفته شوند.
سیستم ادواری موجودی کالا چیست؟
در سیستم ادواری، حساب موجودی کالا در طول دوره با هر خرید و فروش بهصورت لحظهای تغییر نمیکند. خریدها در حساب جداگانهای با عنوان «خرید» ثبت میشوند و هنگام فروش فقط درآمد فروش ثبت میشود.
موجودی پایان دوره از طریق شمارش فیزیکی مشخص میشود و پس از آن بهای تمامشده کالای فروشرفته محاسبه خواهد شد.
فرمول بهای تمامشده در روش ادواری
بهای تمامشده کالای فروشرفته = موجودی اول دوره + خرید خالص − موجودی پایان دوره
برای مطالعه جزئیات فرمول و کاربرد آن میتوانید مقاله بهای تمام شده کالای فروش رفته را مطالعه کنید.
مزایای روش ادواری
- سادگی ثبتها
- هزینه اجرایی کمتر برای مجموعههای بسیار کوچک
- مناسب برای کسبوکارهایی که کنترل لحظهای کالا برایشان ضروری نیست
معایب روش ادواری
- مشخص نبودن موجودی دقیق در طول دوره
- وابستگی زیاد به شمارش فیزیکی
- دشواری شناسایی سریع کسری و ضایعات
- تأخیر در محاسبه بهای تمامشده
سیستم دائمی موجودی کالا چیست؟
در سیستم دائمی، هر خرید، فروش، برگشت از خرید، برگشت از فروش یا مصرف کالا همزمان در حساب موجودی ثبت میشود.
در این روش، سیستم میتواند مانده مقداری و ریالی هر کالا را در هر لحظه نمایش دهد. البته برای اطمینان از صحت اطلاعات، همچنان باید موجودی سیستم با موجودی واقعی مقایسه شود.
مزایای روش دائمی
- مشاهده لحظهای موجودی
- محاسبه همزمان بهای تمامشده
- امکان کنترل کسری و مغایرت
- دسترسی سریعتر به کاردکس کالا
- مناسب برای فروشگاهها، شرکتهای پخش و تولیدیها
معایب روش دائمی
- نیاز به ثبت دقیق تمام اسناد
- وابستگی به نظم عملیاتی و نرمافزار
- احتمال ایجاد مغایرت در صورت ثبتنشدن یک ورود یا خروج
برخلاف گذشته، استفاده از سیستم دائمی فقط به کالاهای گرانقیمت محدود نیست. فروشگاههایی که کالاهای متنوع و ارزان دارند نیز میتوانند با کمک نرمافزار، بارکدخوان و ثبت لحظهای فروش از این سیستم استفاده کنند.
تفاوت سیستم ادواری و دائمی
| موضوع | سیستم ادواری | سیستم دائمی |
|---|---|---|
| ثبت موجودی | در پایان دوره | پس از هر رویداد |
| حساب خرید | استفاده میشود | استفاده نمیشود |
| ثبت بهای تمامشده هنگام فروش | انجام نمیشود | انجام میشود |
| اطلاع از مانده لحظهای | محدود | امکانپذیر |
| وابستگی به انبارگردانی | بسیار زیاد | برای کنترل و تطبیق |
| مناسب برای | فعالیتهای ساده و کوچک | فروشگاهها، پخش و تولید |
روشهای ارزیابی موجودی کالا
بعد از انتخاب سیستم ادواری یا دائمی، باید روش محاسبه بهای موجودی نیز مشخص شود.
مهمترین روشهای قابلاستفاده عبارتاند از:
- شناسایی ویژه
- اولین صادره از اولین وارده یا فایفو
- میانگین موزون
استاندارد حسابداری شماره ۸ استفاده از شناسایی ویژه، فایفو و میانگین موزون را برای تعیین بهای موجودی مطرح میکند و روشهایی مانند لایفو را معمولاً برای ارزشیابی موجودی مناسب نمیداند.
روش شناسایی ویژه
در این روش بهای واقعی هر قلم به همان کالا اختصاص پیدا میکند. این روش برای کالاهای قابلشناسایی و باارزش مانند خودرو، ماشینآلات خاص یا آثار هنری مناسبتر است.
روش فایفو
در روش فایفو فرض میشود کالاهایی که زودتر خریداری شدهاند، زودتر فروخته یا مصرف میشوند.
در نتیجه، موجودی پایان دوره معمولاً از خریدهای جدیدتر تشکیل میشود.
روش میانگین موزون
در روش میانگین موزون، مجموع بهای کالاهای موجود بر تعداد آنها تقسیم میشود و یک بهای متوسط برای هر واحد به دست میآید.
این روش میتواند در سیستم ادواری بهصورت میانگین دورهای و در سیستم دائمی بهصورت میانگین متحرک اجرا شود.
توضیحات کامل این روشها و مثالهای محاسباتی در مقاله روش فایفو و میانگین موزون آمده است.
انبارگردانی چه ارتباطی با حسابداری موجودی دارد؟
حتی در صورت استفاده از سیستم دائمی، ممکن است به دلیل خطای ثبت، سرقت، شکستگی، ضایعات، اشتباه در تحویل یا ثبت نشدن بعضی اسناد، موجودی سیستم با موجودی واقعی تفاوت داشته باشد.
انبارگردانی برای شمارش فیزیکی کالاها و تطبیق آن با کاردکس و حسابهای موجودی انجام میشود.
مراحل اصلی شامل:
- توقف یا کنترل ورود و خروج کالا
- تعیین آخرین شماره رسید و حواله
- تفکیک کالاهای امانی، ضایعاتی و راکد
- شمارش کالا
- بررسی مغایرت
- ثبت کسری یا اضافات
- تهیه صورتجلسه نهایی
راهنمای کامل این فرایند در مقاله انبارگردانی چیست توضیح داده شده است.
تأثیر اشتباه موجودی کالا بر سود
موجودی پایان دوره مستقیماً بر بهای تمامشده کالای فروشرفته و سود ناخالص اثر میگذارد.
اگر موجودی پایان دوره بیشتر از مقدار واقعی ثبت شود:
- بهای تمامشده کمتر نشان داده میشود؛
- سود دوره بیش از واقع گزارش میشود؛
- داراییهای جاری بیشتر از واقع نمایش داده میشوند.
اگر موجودی پایان دوره کمتر از مقدار واقعی ثبت شود:
- بهای تمامشده بیشتر گزارش میشود؛
- سود دوره کمتر از واقع خواهد بود؛
- دارایی جاری کمتر نشان داده میشود.
به همین دلیل، کنترل مقداری و ریالی موجودی برای صحت ترازنامه و صورت سود و زیان اهمیت زیادی دارد.
چگونه کارایی موجودی را کنترل کنیم؟
بالا بودن موجودی همیشه نشانه وضعیت مناسب نیست. موجودی بیش از نیاز میتواند سرمایه در گردش را درگیر کند و هزینه نگهداری، خرابی یا منسوخشدن کالا را افزایش دهد.
از طرف دیگر، کمبود موجودی نیز میتواند باعث از دست رفتن فروش یا توقف تولید شود.
یکی از شاخصهای مهم برای ارزیابی کارایی مدیریت کالا، نسبت گردش موجودی کالا است. این شاخص نشان میدهد موجودی طی یک دوره چند بار فروخته یا جایگزین شده است.
تفاوت حسابداری موجودی و حسابداری انبار
حسابداری انبار و حسابداری موجودی ارتباط نزدیکی دارند، اما یکسان نیستند.
حسابداری انبار بیشتر بر ثبت اسناد ورود و خروج، رسید، حواله، کاردکس و مقدار کالا تمرکز دارد. حسابداری موجودی علاوه بر مقدار، ارزش ریالی، بهای تمامشده، کاهش ارزش و نحوه انعکاس موجودی در صورتهای مالی را بررسی میکند.
در مقاله حسابداری انبار چیست؟ جزئیات ارتباط میان انبار، اسناد و واحد مالی توضیح داده شده است.
ثبت و کنترل موجودی در نرمافزار حسابداری محک
ثبت دستی تعداد زیادی کالا، اسناد خرید، فروش، برگشت و انتقال میان انبارها میتواند احتمال خطا را افزایش دهد.
با استفاده از نرم افزار حسابداری انبارداری میتوان اطلاعات کالاها، مانده اول دوره، رسید و حواله، کاردکس، موجودی هر انبار و گزارشهای مقداری و ریالی را منظمتر مدیریت کرد.
هنگام ثبت موجودی اول دوره باید موارد زیر کنترل شوند:
- کد کالا
- نام و گروه کالا
- واحد اندازهگیری
- تعداد اول دوره
- بهای واحد
- ارزش کل موجودی
- انبار محل نگهداری
- تاریخ انقضا یا سری ساخت، در صورت نیاز
پس از ثبت اطلاعات، گزارش موجودی باید با شمارش واقعی و اسناد مالی تطبیق داده شود.
جمعبندی
موجودی کالا یکی از مهمترین داراییهای شرکتهای بازرگانی و تولیدی است و ثبت نادرست آن میتواند روی بهای تمامشده، سود، داراییهای جاری و تصمیمهای مدیریتی اثر بگذارد.
موجودی ممکن است شامل کالای آماده فروش، مواد اولیه، کالای در جریان ساخت، محصول ساختهشده و مواد مصرفی باشد. برای ثبت گردش موجودی میتوان از سیستم ادواری یا دائمی استفاده کرد و برای محاسبه بهای آن روشهایی مانند فایفو، میانگین موزون و شناسایی ویژه را به کار برد.
کنترل منظم اسناد، انبارگردانی و استفاده از نرمافزار مناسب باعث میشود اختلاف میان موجودی واقعی و اطلاعات حسابداری کاهش پیدا کند.
سؤالات متداول
موجودی کالا چیست؟
موجودی کالا شامل داراییهایی است که برای فروش، مصرف در تولید یا استفاده غیرمستقیم در فعالیت واحد تجاری نگهداری میشوند.
موجودی کالا در کدام بخش ترازنامه قرار میگیرد؟
موجودی کالا معمولاً در گروه داراییهای جاری صورت وضعیت مالی گزارش میشود.
تفاوت سیستم ادواری و دائمی چیست؟
در سیستم ادواری، موجودی و بهای تمامشده در پایان دوره محاسبه میشوند؛ اما در سیستم دائمی، هر خرید و فروش همزمان در حساب موجودی ثبت میشود.
خرید موجودی کالا چگونه ثبت میشود؟
در روش ادواری حساب خرید بدهکار میشود؛ در روش دائمی حساب موجودی کالا بدهکار خواهد شد.
فروش موجودی در روش دائمی چه ثبتهایی دارد؟
یک ثبت برای شناسایی فروش و یک ثبت برای بدهکارکردن بهای تمامشده و بستانکارکردن موجودی انجام میشود.
موجودی ترانزیتی متعلق به خریدار است یا فروشنده؟
مالکیت آن به شرایط قرارداد و زمان انتقال مالکیت بستگی دارد و صرفاً محل فیزیکی کالا تعیینکننده نیست.
روشهای محاسبه بهای موجودی کداماند؟
شناسایی ویژه، فایفو و میانگین موزون از مهمترین روشهای ارزیابی موجودی هستند.
چرا انبارگردانی انجام میشود؟
انبارگردانی برای تطبیق موجودی فیزیکی با اطلاعات سیستم و شناسایی کسری، اضافات، ضایعات یا خطاهای ثبت انجام میشود.




